گوگل در راهنمای تولید محتوای مفید و مردم‌محور خودش، که نسخهٔ جدیدش اول اکتبر ۲۰۲۶ (۹ مهر ۱۴۰۵) تاریخ خورده، صریح نوشته که ساختن پروفایل جعلی برای نویسنده نوعی فریبکاری است. نمونه‌هایی که گوگل می‌زند سه‌تاست: عکس پروفایل ساخته‌شده با هوش مصنوعی، اسم ساختگی، و مدرک و سابقهٔ دروغ، وقتی برای این استفاده می‌شوند که محتوا شبیه نوشتهٔ یک متخصص انسانی به نظر برسد.
گوگل می‌گوید هر نوع فریبکاری صفحه را هم برای کاربر و هم برای «سیستم‌های خودکار کیفیت» بی‌اعتبار می‌کند و نشانهٔ یک صفحهٔ کم‌کیفیت است.
این حرف برای رهنمودهای ارزیاب‌های کیفیت گوگل تازگی ندارد. تازگی‌اش این است که حالا در صفحه‌ای آمده که برای صاحبان سایت نوشته شده. گوگل توضیح نداده سیستم‌های خودکارش چطور پروفایل جعلی را تشخیص می‌دهند. پس تنها راه امن این است که نویسنده‌ات واقعی باشد و هرچه دربارهٔ او نوشته‌ای راست باشد.
برای سفارش سئو سایت در تهران کلیک کنید.
مطالب صفحه
متن دقیق هشدار گوگل دربارهٔ مشخصات جعلی نویسنده
جایگاه پاراگراف جدید در صفحه
این پاراگراف در بخش «Who (چه کسی محتوا را ساخته)» از صفحهٔ محتوای مردم‌محور گوگل اضافه شده. درست بعد از توصیه‌ای آمده که قبلاً هم بود: اطلاعات درست دربارهٔ نویسنده، مثل بایلاین، را در صفحه بگذار.
ترجمهٔ کامل پاراگراف
گوگل می‌نویسد: «با این حال، از اطلاعات فریبندهٔ نویسندگی استفاده نکنید. ساختن پروفایل جعلی برای تولیدکنندهٔ محتوا (مثلاً با عکس پروفایل تولیدشده با هوش مصنوعی، نام‌های ساختگی یا مدارک و سوابق دروغین، برای اینکه محتوا طوری به نظر برسد که انگار متخصصان انسانی نوشته‌اند) نوعی فریبکاری است. هر شکلی از فریبکاری باعث می‌شود صفحه هم برای کاربران و هم برای سیستم‌های خودکار کیفیت ما غیرقابل‌اعتماد باشد و نشانه‌ای از یک صفحهٔ کم‌کیفیت است.»
چرا این جمله مهم است
گوگل فقط نگفته «این کار توصیه نمی‌شود». اسمش را «فریبکاری» گذاشته و آن را به «سیستم‌های خودکار» ربط داده. لحن این جمله با توصیه‌های نرم قبلی خیلی فرق دارد.
نسخهٔ جدید صفحهٔ Search Central دقیقاً چه فرقی کرده؟
نسخه‌ای از همین صفحه که ۸ ژوئن (۱۸ خرداد) ذخیره شده، از توصیهٔ بایلاین مستقیم می‌رود سراغ بخش «How». یعنی آن موقع هیچ پاراگرافی دربارهٔ پروفایل جعلی نبوده.
در نسخهٔ اول اکتبر، علاوه بر پاراگراف جدید، بخشی هم برای تعریف «محتوای اصلی» (main content) اضافه شده.
یک نکتهٔ جانبی: گوگل این تغییر را در صفحهٔ «documentation updates» ثبت نکرده. تغییر دیگری که همان روز در راهنمای محتوای هوش مصنوعی داده شده در آن صفحه هست، ولی ویرایش صفحهٔ محتوای مردم‌محور هنوز نیست. اگر دنبال تغییرات بعدی هستی، باید خود صفحه را زیر نظر بگیری و فقط به لاگ تغییرات گوگل تکیه نکنی.
مصداق‌های پروفایل نویسندهٔ جعلی از نگاه گوگل
عکس پروفایل ساخته‌شده با هوش مصنوعی
چهرهٔ آدمی که وجود ندارد و برای تصویر نویسنده ساخته شده. این رایج‌ترین حالت است، چون ساختنش دو دقیقه طول می‌کشد.
نام ساختگی
اسمی که پشتش هیچ آدم واقعی‌ای نیست. چند «نویسنده» با اسم‌های مختلف روی یک سایت که همه را یک نفر یا یک ابزار می‌نویسد.
مدرک و سابقهٔ دروغین
مثلاً نویسنده‌ای که ادعا می‌کند پزشک است و نیست. رهنمودهای ارزیاب‌ها هم همین مثال را زده.
هدف مشترک هر سه
هدف در هر سه مورد یکی است: القای اینکه محتوا را یک متخصص انسانی نوشته. گوگل با خودِ استفاده از ابزار مشکل ندارد. مشکلش با ساختن هویتی است که وجود ندارد تا اعتماد خواننده جلب شود.
ارتباط این هشدار با رهنمودهای ارزیاب‌های کیفیت گوگل
رهنمودهای ارزیاب‌ها این موضوع را از قبل داشتند. در بخش ۴.۵.۳ آن رهنمودها، یکی از مثال‌های فریبکاری «محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی همراه با پروفایل نویسندهٔ ساختگی» است، با تصاویر هوش مصنوعی یا بیوگرافی فریبنده. همان بخش پروفایل‌هایی را هم فهرست کرده که دروغ می‌گویند مدرک دارند، مثل ادعای پزشک بودن.
ارزیاب‌ها موظفند به صفحاتی که فریبکاری دارند پایین‌ترین امتیاز (Lowest) را بدهند. روجر مونتی (Roger Montti) این بخش را در می ۲۰۲۵ پوشش داده بود.
یک ظرافت هم هست. خود صفحهٔ محتوای مردم‌محور می‌گوید ارزیاب‌ها روی رتبهٔ صفحات کنترلی ندارند. ولی پاراگراف جدید صراحتاً از سیستم‌های خودکار حرف می‌زند. یعنی گوگل این قاعده را فقط توصیهٔ ارزیابی انسانی نمی‌داند و می‌گوید در سمت الگوریتم‌ها هم مطرح است.
گوگل چطور پروفایل نویسندهٔ جعلی را تشخیص می‌دهد؟
جواب صادقانه این است که نمی‌دانیم. پاراگراف جدید هیچ توضیحی نمی‌دهد که سیستم‌های خودکار چطور یک پروفایل ساختگی را شناسایی می‌کنند.
من هم حدس نمی‌زنم گوگل فقط به عکس نگاه کند. ولی نکته اینجاست که شناسایی فنی لازم نیست کامل باشد تا کار پرریسک بماند. وقتی گوگل رسماً این کار را «فریبکاری» نامیده، ریسکش دیگر فقط به اینکه گیر بیفتی یا نه بستگی ندارد. اگر روزی گیر بیفتی، یک سیاست مشخص و علنی علیه تو هست.
آیا بایلاین و صفحهٔ نویسنده روی رتبه تأثیر دارند؟
یک سوءتفاهم رایج را همین‌جا درست کنیم. حساب «Search Liaison» گوگل در ژانویهٔ ۲۰۲۴ گفته بود که بایلاین‌ها باعث رتبهٔ بهتر صفحه نمی‌شوند.
پس بحث این نیست که بایلاین «فاکتور رتبه» است. بحث این است که اگر بایلاین و پروفایل نویسنده را می‌گذاری، باید درست باشد، چون یک بایلاین دروغ نه‌تنها کمکی نمی‌کند، بلکه می‌تواند علامت بی‌اعتباری صفحه باشد.
به تجربهٔ من، خیلی‌ها این دو را قاطی می‌کنند. «بایلاین رتبه نمی‌آورد» را تبدیل می‌کنند به «پس مهم نیست چه بنویسم». ولی مهم است، چون خواننده و سیستم‌های کیفیت به آن نگاه می‌کنند.
چه چیزهایی را باید در صفحهٔ نویسنده و بایلاین‌های سایت چک کنی؟
اگر سایتت صفحهٔ نویسنده یا بایلاین دارد، این‌ها را یک‌بار بازبینی کن. گوگل خودش گفته صفحات نویسنده و بایلاین‌ها جایی هستند که باید مطمئن شوی اسم، عکس یا مدرکی برای ساختن تصور دروغ از تخصص انسانی استفاده نشده.
| مورد | سؤالی که باید از خودت بپرسی |
|---|---|
| نام | آیا این آدم واقعاً وجود دارد و واقعاً این محتوا را نوشته یا ویراسته؟ |
| عکس | آیا عکس خود اوست، نه تصویر ساخته‌شده با هوش مصنوعی؟ |
| مدرک و سابقه | آیا هر ادعایی که در بیو نوشته‌ای قابل اثبات است؟ |
| تخصص | آیا نویسنده واقعاً در این حوزه تجربه دارد، مخصوصاً در موضوعات حساس مثل پزشکی؟ |
اگر جواب هرکدام «نه» است، قبل از اینکه گوگل یا یک مخاطب آن را پیدا کند، خودت درستش کن. یا نویسندهٔ واقعی بگذار، یا اگر محتوا بدون نویسندهٔ شخصی منتشر می‌شود، به‌جای ساختن آدم خیالی، آن را به نام برند یا تیم تحریریه منتشر کن. این راه صادقانه است و ریسک ندارد.
فریبکاری در رهنمودهای گوگل فقط به پروفایل نویسنده محدود نیست
بخش فریبکاری رهنمودهای ارزیاب‌ها از پاراگراف جدید Search Central گسترده‌تر است. موارد دیگری هم زیر همین عنوان آمده: اطلاعات جعلی کسب‌وکار، جعل هویت دیگران، و طراحی فریبنده صفحه.
یعنی پروفایل جعلی نویسنده فقط یک مصداق از یک خانوادهٔ بزرگ‌تر است. اگر اطلاعات دربارهٔ کسب‌وکارت، آدرس، تیم یا سابقه‌ات را هم بزرگ‌نمایی یا جعل کرده‌ای، همین منطق دربارهٔ آن هم صدق می‌کند.
