اگر تا حالا با نگرانی به گزارش بکلینکهای سایتت نگاه کردی و از خودت پرسیدی این لینکهای عجیب و غریب از سایتهای اسپم چه بلایی سر رتبهات میارن، احتمالاً اسم Disavow به گوشت خورده.
اما واقعاً این ابزار چیه، کی باید ازش استفاده کرد و مهمتر از همه، کی نباید استفاده کرد؟
دیسآوو (Disavow) دقیقاً چیه؟
دیسآوو یعنی به گوگل بگی یه سری بکلینک خاص رو نادیده بگیره و توی محاسبه رتبه سایتت حسابشون نکنه. در واقع داری به گوگل میگی «من به این لینک اعتماد ندارم و نمیخوام سایتم باهاش در ارتباط باشه».
این کار دقیقاً مثل گذاشتن تگ نوفالو روی لینک نیست، هرچند خیلیها این دوتا رو با هم اشتباه میگیرن. وقتی یه لینک رو دیسآوو میکنی، اون لینک از روی اینترنت پاک نمیشه و همچنان توی گزارشهای بکلینک (چه توی خود سرچ کنسول و چه توی ابزارهایی مثل Ahrefs) دیده میشه. فقط الگوریتم گوگل یاد میگیره که برای ارزیابی اعتبار سایتت، اون لینک رو انگار که اصلاً وجود نداره در نظر بگیره.
نکته جالب اینه که این ابزار یه فایل متنی ساده است که آدرس صفحات یا دامنههایی که میخوای نادیده گرفته بشن رو توش مینویسی و از طریق گوگل سرچ کنسول آپلودش میکنی. از نظر فنی خیلی ساده است، اما تصمیمگیری درباره اینکه چه لینکهایی باید توی این فایل باشن، اصلاً ساده نیست و همینجاست که خیلی از سئوکارها دچار اشتباه میشن.
یه نکته مهم دیگه هم اینه که دیسآوو میتونه در سه سطح مختلف انجام بشه: سطح کل دامنه (مثلاً همه چیزهایی که از یک سایت اسپم میان)، سطح سابدامین، یا فقط سطح یک صفحه خاص. انتخاب سطح درست خیلی مهمه، چون اگه بیدقتی کنی و یه دامنه کامل رو دیسآوو کنی در حالی که فقط یه صفحهاش مشکل داشته، ممکنه لینکهای خوب و ارزشمند رو هم از دست بدی.
چرا گوگل اصلاً این ابزار رو ساخت؟
گوگل سالهاست که با اسپم لینک مبارزه میکنه. اولین قدم جدی این مبارزه به سال ۲۰۰۵ برمیگرده، وقتی گوگل اتریبیوت «نوفالو» رو معرفی کرد تا جلوی اسپم کامنتها گرفته بشه.
اما تغییر واقعاً بزرگ سال ۲۰۱۲ اتفاق افتاد، وقتی الگوریتم پنگوئن معرفی شد. پنگوئن یه فیلتر خارجی بود که نتایج جستجو از توش عبور میکردن، و همین یعنی حتی اگه سایتی لینکهای بدش رو پاکسازی میکرد، ممکن بود ماهها طول بکشه تا این جریمه الگوریتمی برداشته بشه.
در کنار این، گوگل «اکشنهای دستی» یا Manual Action هم داشت که وقتی الگوهای لینکسازی غیرطبیعی و فریبنده شناسایی میشد، به صاحبان سایت اطلاع میداد. جالبه که گاهی حتی اگه فقط یک بخش یا یک صفحه از سایت درگیر لینکسازی مشکوک بود، کل سایت میتونست تنزل رتبه بگیره.
دقیقاً همینجا بود که گوگل در اکتبر ۲۰۱۲ ابزار دیسآوو رو معرفی کرد تا به صاحبان سایت کنترل بیشتری روی لینکهایی که گوگل برای رتبهبندی استفاده میکنه بده. جالبه که خود گوگل هم از همون ابتدا تأکید کرد این ابزار فقط برای تعداد محدودی از وبمسترها کاربرد داره، مخصوصاً کسانی که اکشن دستی دریافت کرده بودن.
اما همهچیز با پنگوئن ۴.۰ در سپتامبر ۲۰۱۶ عوض شد. این نسخه، پنگوئن رو به یه الگوریتم بلادرنگ (real-time) تبدیل کرد که میتونست اسپم لینک رو حتی در سطح یک صفحه خاص هدف بگیره. مهمتر از همه، رویکرد گوگل از «تنزل دادن» به «بیاثر کردن» تغییر کرد؛ یعنی گوگل دیگه بهجای مجازات کردن سایت بهخاطر لینکهای بد، فقط اون لینکها رو نادیده میگیره. همین تغییر باعث شد بحث بزرگی توی جامعه سئو راه بیفته که آیا دیسآوو کردن هنوز هم لازمه یا نه.
لینک بد دقیقاً چه شکلیه؟
قبل از اینکه بریم سراغ اینکه کِی باید دیسآوو کنی، باید بدونی اصلاً یه لینک «بد» یا «سمی» چه ویژگیهایی داره. گوگل لینکهای بیکیفیت رو لینکهایی میدونه که هدفشون دستکاری رتبه سایته یا بخشی از یه طرح لینکسازی هستن که قوانین گوگل رو نقض میکنن.
یه قانون سرانگشتی خوب اینه که از خودت بپرسی: این لینک به کاربرای واقعی من ربطی داره؟ آیا خارج از بحث سئو هم برای سایتم ارزشی داره؟ اگه جواب نه باشه، احتمالاً باید بهش شک کرد.
چند دسته از لینکهای واضحاً مشکلدار وجود دارن که شناساییشون راحتتره:
لینکهای خریداریشده
یکی از رایجترین مشکلاته. منظور لینکهای دوفالوی غیرادیتوریالی هستن که مشخصاً برای انتقال پیجرنک ساخته شدن؛ مثلاً لینکهای سایتوایدِ دوفالو با انکرتکست دقیقاً برابر با کلمه کلیدی، یا لینکهایی از سایتهای کاملاً بیربط که روش نوشته «Sponsored Post».
شبکههای وبلاگ خصوصی یا PBN
هم از سال ۲۰۱۴ به بعد هدف اصلی گوگل برای دیایندکس کردن بودن. این شبکهها هنوز وجود دارن اما جزو هیچ استراتژی لینکسازی سالمی نیستن.
دایرکتوریهای بیکیفیت
رو هم میتونی با این سوال شناسایی کنی: آیا واقعاً از این لیستینگ ترافیک ارجاعی میگیرم؟ اگه جواب نه باشه، احتمالاً بیکیفیته. البته بعضی دایرکتوریهای نیچ و تخصصی هنوز ارزش دارن.
اسپم کامنت و فروم
هم مشکلساز میشه، البته نه خود کامنت گذاشتن که کاملاً طبیعی و حتی توصیهشده است، بلکه مشکل از اتوماسیون و مقیاسدهی بیرویهاش میاد. خوشبختانه خیلی از سیستمهای کامنت الان بهصورت پیشفرض لینکها رو نوفالو میکنن.
سایتهای هکشده
هم قطعاً باید دیسآوو بشن، چون لینک از یه سایت هکشده تقریباً تضمینکننده جریمه گوگله.
و در نهایت نگتیو سئو، یعنی وقتی یه رقیب عمداً هزاران لینک بیکیفیت به سایتت میفرسته تا بهت آسیب بزنه. اگه یهو دیدی تعداد دامنههای ارجاعدهندهات بهطرز عجیبی جهش داشته، احتمالاً داری هدف همچین حملهای قرار میگیری.
کِی واقعاً باید دیسآوو کنی؟
اینجا مهمترین بخش ماجراست، چون بیشتر سئوکارها همینجا اشتباه میکنن. واقعیت اینه که در حدود ۹۹ درصد موارد، اصلاً نیازی به دیسآوو کردن نیست.
جان مولر از گوگل بارها تأکید کرده که اگه لینک نخریدی، نباید دیسآوو کنی. گوگل از زمان پنگوئن ۴.۰ به بعد الگوریتمش رو طوری طراحی کرده که خودش لینکهای اسپم و بیربط رو نادیده بگیره، نه اینکه سایتت رو بهخاطرشون جریمه کنه. یعنی اگه یه بلاگ اسپمی از یه کشور دیگه دویست بار به صفحه اصلیات لینک داده باشه، به احتمال زیاد گوگل اصلاً محلش نمیذاره.
با این حال، دو شرط اصلی وجود داره که وقتی هر دوشون با هم صادق باشن، دیسآوو کردن منطقی میشه: اول اینکه حجم قابل توجهی از لینکهای واقعاً سمی و دستکاریشده وجود داشته باشه، نه فقط چندتا لینک مشکوک پراکنده. دوم اینکه یا اکشن دستی از گوگل گرفته باشی، یا دلایل قوی داشته باشی که فکر کنی این اکشن نزدیکه.
اگه هر دوی این شرطها با هم برقرار نباشن، بهتره اصلاً دست به دیسآوو نزنی. یه مثال ملموس اینه: فرض کن دو سال پیش یه آژانس سئو استخدام کردی که با اسپم کامنت، PBN و دایرکتوریهای بیکیفیت پونصد تا بکلینک برات ساخته. حالا ترافیکت افت کرده و توی سرچ کنسول هشدار لینک غیرطبیعی گرفتی؛ دقیقاً همینجاست که دیسآوو کردن معنا پیدا میکنه.
جدا از این، سه سناریوی مشخص دیگه هم هست که استفاده از این ابزار توصیه میشه: وقتی اکشن دستی از گوگل سرچ کنسول دریافت کردی و باید اعتماد و رتبهات رو دوباره بهدست بیاری؛ وقتی دامنهای رو ارث بردی که سابقه بکلینک اسپمی داره یا هدف یه حمله نگتیو سئوی شدید قرار گرفته؛ و وقتی خودت یا تیم قبلیات در گذشته درگیر لینکسازی مشکوک یا خرید لینک بودی و میخوای از این ریسک فاصله بگیری.
چرا نباید بیگدار به آب زد؟
خیلی از سئوکارها فکر میکنن دیسآوو کردن لینکهای با اتوریتی پایین باعث قویتر شدن پروفایل بکلینکشون میشه. اما این تصور کاملاً اشتباهه.
واقعیت اینه که هر سایتی، حتی بزرگترین برندها، پر از لینکهای بیکیفیت هستن. یادت باشه سایت خودت هم یه روزی تازهکار بود و اتوریتی پایینی داشت. وجود لینکهای با اتوریتی پایین توی پروفایلت در واقع نشونه طبیعی بودنشه، نه ضعف. اگه این لینکها رو حذف کنی، ممکنه پروفایلت غیرطبیعی به نظر برسه، چون داری بدون دلیل مشخصی ارزش لینک رو از دست میدی.
نکته دیگه اینه که دیسآوو کردن هیچ آندوی جزئی نداره؛ وقتی میگی گوگل یه لینک رو کامل نادیده بگیره، دیگه نمیشه نصفهنیمه برگردوندش. حتی موردهایی گزارش شده که افراد بهخاطر استفاده اشتباه از این ابزار، کل پروفایل بکلینک خودشون رو دیسآوو کردن و ضربه سنگینی به رتبهشون خوردن.
یه توصیه قدیمی معروف هم بود که میگفت «با تبر دیسآوو کن، نه با چاقوی جراحی»، اما این برداشت اشتباهی از حرف مت کاتس بود. منظور واقعیاش این بود که بهتره در سطح دامنه دیسآوو کنی تا سطح تکتک آدرسها، نه اینکه بیمحابا و پرحجم عمل کنی. در واقع دقیقاً برعکسه؛ دیسآوو باید مثل یه عمل جراحی دقیق و با احتیاط انجام بشه، نه با چکش.
پس قبل از اینکه دست به دیسآوو بزنی، حتماً باید یه آدیت کامل و دقیق از پروفایل بکلینکت انجام بدی و مطمئن بشی داری بر اساس شواهد واقعی تصمیم میگیری، نه فقط از روی ترس یا واکنش احساسی به یه گزارش نگرانکننده.
چه لینکهایی رو باید دیسآوو کنی و چه لینکهایی رو نه؟
اگه بعد از همه این بررسیها به این نتیجه رسیدی که واقعاً باید دیسآوو کنی، باید بدونی دقیقاً چه چیزی رو حذف کنی و چه چیزی رو دست نزنی.
لینکهایی که ارزش دیسآوو کردن دارن شامل این موارد میشن: لینکهای واضحاً غیرطبیعی و اسپمی مثل محتوای اتوماتیکساز، اسپم فروم، لینکهای پولی بدون افشا و PBN؛ لینکهای خریداریشده که بر اساس شایستگی به دست نیومدن؛ لینکهایی که هیچ راهی برای حذف دستیشون نداری، مثلاً وقتی با صاحب سایت تماس گرفتی و جوابی نگرفتی؛ و لینکهایی که بهصورت انبوه از دامنههای مشکوک میان، مثلاً پنجاهتا لینک از سایتهای قماری یا داروهای غیرمجاز.
اما چیزهایی هم هست که اصلاً نباید بهشون دست بزنی: لینک از دایرکتوریهای معتبر، لینکهای نوفالو (که چون اصلاً ارزش لینکی منتقل نمیکنن، دیسآوو کردنشون بیفایده است)، سایتهایی که اتوریتی پایین دارن ولی واقعی و طبیعی هستن، لینکهایی که انکرتکست غنی از کلمه کلیدی دارن ولی بهطور طبیعی ساخته شدن، و مهمتر از همه، هر لینکی که مطمئن نیستی مشکلساز باشه. توی این حالت بهترین کار اینه که دست بهش نزنی.
یه نکته کاربردی دیگه هم اینه که به امتیاز «سمیت» یا Toxicity Score که ابزارهایی مثل Ahrefs، Majestic یا SEMrush میدن کورکورانه اعتماد نکن. این ابزارها معمولاً فقط بر اساس اتوریتی دامنه یا صفحه امتیازدهی میکنن و این بهتنهایی برای تصمیمگیری درست کافی نیست.
چطور با گوگل سرچ کنسول دیسآوو کنیم؟ مرحله به مرحله
اگه بعد از همه بررسیها مطمئن شدی که باید دیسآوو کنی، این مراحل رو دنبال کن. یک نمونه هم در ادامه برات گذاشتیم که بتونی کپی کنی.
اول از همه، تلاش برای حذف دستی لینک
قبل از اینکه سراغ ابزار دیسآوو بری، باید تلاش کنی لینکهای بد رو به شکل دستی حذف کنی. لینکهای مشکوک رو با ابزارهایی مثل Ahrefs، SEMrush یا خود سرچ کنسول شناسایی کن، بعد با وبمستر اون سایت تماس بگیر و مؤدبانه درخواست حذف یا نوفالو کردن لینک رو بده. حتماً آدرس دقیق صفحه رو مشخص کن و اگه میشه اسکرینشات هم بفرست تا کارش راحتتر بشه. همه این تماسها رو با تاریخ و جوابها (اگه جوابی گرفتی) مستند کن، چون اگه بعداً بخوای درخواست تجدیدنظر بدی، این مستندات لازمت میشه.
دوم، ساخت فایل دیسآوو
این فایل یه فایل متنی ساده با فرمت txt هست، بدون هیچ استایل یا فرمتبندی خاصی. برای دیسآوو کردن یک صفحه خاص، فقط آدرس کامل اون صفحه رو بنویس. برای دیسآوو کردن کل یه دامنه، از عبارت domain: قبل از اسم دامنه استفاده کن، مثلاً domain:spamsite.com. میتونی با علامت # هم کامنت اضافه کنی تا برای خودت یادداشت بذاری که چرا این لینک رو دیسآوو کردی؛ فقط یادت باشه این کامنتها فقط برای خودتن و گوگل بهشون توجهی نمیکنه.
یه نکته مهم اینه که همیشه قبل از ساخت فایل جدید، فایل دیسآوو قبلی رو از سرچ کنسول دانلود کن، چون این فایل تجمعیه و ممکنه یه نفر قبلاً یه لیست دیسآوو ثبت کرده باشه. اگه خودت اون فایل قبلی رو نساختی، حتماً قبل از اضافه کردن چیز جدید بازبینیاش کن، چون ممکنه یه اشتباه قدیمی، لینکهای ارزشمندی رو هم دیسآوو کرده باشه.
سوم، آپلود فایل توی گوگل سرچ کنسول
برای این کار باید به ابزار Disavow Links Tool بری. این ابزار رو توی منوی معمولی سرچ کنسول پیدا نمیکنی؛ باید مستقیم دنبالش بگردی، چون گوگل عمداً این ابزار رو یهجورایی مخفی نگه داشته تا فقط افراد حرفهای و آگاه ازش استفاده کنن. باید مالکیت کامل پراپرتی سایت رو توی سرچ کنسول داشته باشی، بعد فایلت رو آپلود کنی یا اگه فایل قبلی وجود داره جایگزینش کنی. بعد از آپلود، حتماً تعداد آدرسها و دامنههای ثبتشده رو با چیزی که انتظار داشتی مقایسه کن تا مطمئن بشی درست ثبت شده.
یه نکته فنی مهم که خیلیها ازش غافل میمونن اینه که اگه سایتت هم نسخه http و هم https داره، یا هم با www و هم بدون www ثبت شده، باید فایل دیسآوو رو جداگانه برای هر کدوم از این پراپرتیها آپلود کنی، وگرنه لینکهای مضر روی نسخهای که پوشش ندادی همچنان تأثیرگذار میمونن.
نمونه فایل Disavow
حتماً، این هم یه نمونه فایل disavow که میتونی الگو بگیری و با اطلاعات واقعی خودت جایگزینش کنی:
# فایل Disavow برای mohtavaluxe.com
# تاریخ ایجاد: 2026-07-15
# این فایل شامل لینکهای سطح صفحه و سطح دامنه است
# لینکهای اسپم از دایرکتوریهای بیکیفیت
domain:spamdirectory-example.com
domain:linkfarm-example.net
# لینکهای مشکوک به PBN
domain:pbn-network-example.com
# لینک از سایت هکشده - شناسایی شده در تاریخ 2026-06-10
https://hacked-site-example.com/spam-page.html
# لینکهای پولی بدون افشا - فقط سطح صفحه دیسآووو شده چون بقیه دامنه معتبره
https://otherwise-legit-site.com/sponsored-post-example.html
# لینکهای تکرارشونده از سایتهای قمار/دارویی نامرتبط
domain:gambling-example-site.com
domain:pharma-spam-example.com
چند نکته مهم درباره این فرمت:
فایل باید txt ساده باشه. یعنی بدون هیچ فرمتبندی، بولد، رنگ یا لینک کلیکشدنی. فقط متن خام با انکدینگ UTF-8.
خطوطی که با # شروع میشن کامنت حساب میشن. گوگل این خطوط رو پردازش نمیکنه، پس میتونی ازشون برای یادداشت خودت، تاریخ شناسایی لینک، یا دلیل دیسآووو کردن استفاده کنی. این کامنتها فقط برای مرجع خودت مفیدن، نه برای گوگل.
برای دیسآووو کردن کل یک دامنه، از عبارت domain: قبل از نام دامنه استفاده کن، بدون www و بدون http یا https.
برای دیسآووو کردن فقط یک صفحه خاص، آدرس کامل URL رو بنویس، دقیقاً همونطور که هست.
هر خط فقط یک آیتم داره، یا یک دامنه یا یک URL، نه هر دو با هم.
چقدر طول میکشه تا نتیجه بگیری؟
هیچ جدول زمانی دقیقی برای این فرآیند وجود نداره، اما بهطور تقریبی میتونی این روند رو انتظار داشته باشی. اول گوگل باید دوباره صفحات دیسآوو شده رو کراول کنه که این خودش ممکنه چند هفته طول بکشه. بعد از کراول شدن، معمولاً دو تا چهار هفته دیگه طول میکشه تا تأثیرش توی الگوریتم و جایگاه کلمات کلیدیات دیده بشه.
اگه داری برای یه اکشن دستی اقدام میکنی، معمولاً دو تا سه هفته طول میکشه تا از گوگل جواب بگیری، هرچند گاهی بیشتر هم طول میکشه. یه ایمیل بهت میاد که یا موفقیتت رو تأیید میکنه یا مثالهای مشخصی میده که چی رو باید اصلاح کنی. نکته مهم اینه که هیچ ایمیل تأییدیهای برای خود آپلود فایل دیسآوو نمیاد؛ فقط باید صبر کنی و پیگیری کنی.
یه نکته دیگه هم اینه که آپلود کردن فایل دیسآوو باعث نمیشه گوگل شک کنه و بره سراغ بررسی بیشتر لینکهای سایتت. پس نگران این موضوع نباش.
بعد از دیسآوو کردن چیکار کنیم؟
اگه بهخاطر یه اکشن دستی مجبور به دیسآوو شدی، مرحله بعدی ثبت درخواست تجدیدنظر یا Reconsideration Request است. توی این درخواست باید خلاصهای از مشکل، لیست لینکهایی که بهصورت دستی حذف کردی، و فایل دیسآوو ثبتشده رو ارائه بدی.
بعد از این، باید سرچ کنسول رو با دقت رصد کنی و تغییرات رتبه و گزارش بکلینکها رو زیر نظر بگیری. یادت باشه لینکهای دیسآوو شده هنوز توی گزارشها دیده میشن، فقط دیگه توی رتبهبندی حسابی روشون باز نمیشه.
و مهمتر از همه، بهجای اینکه انرژیات رو صرف پاکسازی مداوم پروفایل بکلینکت کنی، تمرکزت رو بذار روی تولید محتوای باکیفیت و لینکسازی طبیعی. دیسآوو یه اقدام دفاعیه، ولی لینکسازی خوب یه استراتژی تهاجمیه که واقعاً باعث رشد بلندمدت رتبهات میشه.
بهجای پاک کردن لینک بد، لینک خوب بساز
اگه واقعاً دنبال رشد پایدار سئو هستی، بهترین کار اینه که بهجای وسواس روی پاکسازی لینکهای بد، وقتت رو صرف ساختن محتوایی کنی که مردم واقعاً دوست دارن بهش لینک بدن.
تولید محتوای لینکپذیر مثل گزارشهای تحقیقاتی اورجینال، راهنماهای کامل و جامع، اینفوگرافیکهای آموزنده، یا ابزارها و قالبهای رایگان، همیشه بهترین راه برای جذب بکلینک طبیعیه. در کنارش، فعالیتهای روابط عمومی دیجیتال مثل معرفی شدن توی رسانهها و پاسخ به درخواستهای خبرنگاران هم میتونه لینکهای معتبر و باکیفیت برات بیاره.
گستپستینگ هم اگه درست انجام بشه، یعنی روی سایتهای واقعاً مرتبط با حوزه کاریات و با محتوای اورجینال و ارزشمند، همچنان یکی از راههای موثر لینکسازیه. فقط باید مراقب باشی که بیوگرافیات رو پر از لینک نکنی؛ یه لینک کانتکستوال به یه صفحه مرتبط توی سایتت کاملاً کافیه.
جمع بندی
دیسآوو یه ابزار قدرتمنده، اما دقیقاً به همین دلیل باید با احتیاط ازش استفاده کرد. تقریباً همه سایتهای دنیا یه سری لینک بیکیفیت توی پروفایل بکلینکشون دارن و این کاملاً طبیعیه. گوگل هم از پنگوئن ۴.۰ به بعد خیلی خوب یاد گرفته که خودش این لینکهای بیارزش رو نادیده بگیره، بدون اینکه نیازی به دخالت تو باشه.
پس قبل از اینکه با ترس به سراغ این ابزار بری، اول یه آدیت کامل و دقیق انجام بده، مطمئن شو واقعاً با یه مشکل جدی مثل اکشن دستی یا حجم بالای لینک سمی طرفی، و بعد با احتیاط و دقت جراحیوار عمل کن، نه با تبر. در نهایت، بهترین سرمایهگذاری همیشه ساختن محتوای باکیفیت و کسب لینکهای طبیعیه، نه پاک کردن مداوم لینکهای قدیمی.